Misschien hebben we onszelf wel te veel vrijheid gegeven
De afgelopen jaren hebben we massaal geleerd dat werken vrijwel overal kan.
Aan de keukentafel. Vanuit huis. In een koffietentje. Op een zonnig terras in Spanje. Een paar dagen kantoor, een paar dagen thuis. Of helemaal remote vanuit steeds een ander land.
En eerlijk is eerlijk: die vrijheid heeft ons ontzettend veel gegeven.
Geen dagelijkse files. Minder verplichte aanwezigheid. Meer tijd met het gezin. Zelf bepalen wanneer en waar je werkt. Niet meer iedere ochtend hetzelfde kantoor binnen hoeven lopen om daar acht uur te blijven zitten omdat we dat ooit met elkaar zo hebben bedacht.
Voor ondernemers gold die vrijheid natuurlijk al langer
En toch begin ik me steeds vaker af te vragen of we in onze hang naar vrijheid niet iets over het hoofd hebben gezien. Want misschien waren niet alle structuren waarvan we ons hebben bevrijd alleen maar beperkend.
Misschien hielpen sommige ons ook gewoon om te doen wat we te doen hadden.
Een ruimte doet iets met je
Onlangs werd me opeens heel helder hoeveel invloed een ruimte op ons heeft. En niet alleen een fysieke ruimte.
Ook een groep mensen creëert een bepaalde energie. Een soort krachtveld waar je bijna automatisch mee gaat resoneren.
Ga maar eens naar een feestje waar iedereen enthousiast en uitgelaten is terwijl jij bloedsacherijnig binnenkomt. Grote kans dat er na verloop van tijd toch iets met je gebeurt.
- Een vriendengroep heeft een bepaalde vibe
- Een sportteam ook
- Een gezin
- Een groep collega’s
Iedere groep ontwikkelt iets eigens. En dat heeft weer invloed op de mensen die eraan deelnemen.
Hetzelfde gebeurt met fysieke ruimtes
Je slaapkamer nodigt iets anders in je uit dan een sportschool. Een restaurant iets anders dan een vergaderruimte. En je huis nodigt in de regel uit tot iets anders dan je werkplek. Klinkt logisch. Totdat je kijkt naar wat er de afgelopen jaren is gebeurd.
De keukentafel werd ineens kantoor
Ons huis was ooit voornamelijk de plek waar we woonden. Waar we aten, sliepen, speelden, ontspanden en tijd doorbrachten met ons gezin. En toen klapten we er een laptop open.
De keukentafel werd werkplek. De slaapkamer soms vergaderruimte. Vanuit dezelfde stoel waarin je ‘s avonds Netflix kijkt, voer je overdag een commercieel gesprek.
En wat is die ruimte dan nog? Een plek om te ontspannen? Een plek om te werken? Allebei?
Wanneer je van nature geneigd bent om veel te werken, kan de werkenergie zich langzaam door je hele huis verspreiden. Je bent nooit meer echt klaar. Die laptop kan altijd nog even open.
Andersom gebeurt net zo goed. Misschien lukt het je thuis juist nooit helemaal om werkelijk in je werkenergie te komen. Er is altijd wel iets.
- De was
- Een kind dat binnenloopt
- Even koffie
- Een pakketbezorger
- De hond
- Je partner
- Nog snel even boodschappen doen
Allemaal normale dingen. Alleen concurreren ze wel met datgene waarvoor jij dacht achter je laptop te gaan zitten.
Vrijheid vraagt best veel van ons
Daar zit voor mij de paradox. We hebben heel veel externe structuren weggehaald en daarmee enorm veel vrijheid gecreëerd. Maar daardoor moeten we die structuur nu wel volledig zelf maken. En dat kost energie.
Vroeger stapte je ‘s morgens in de auto. Je reed naar kantoor. Je liep door een deur. Je collega’s waren aan het werk. Je ging achter je bureau zitten.
Niemand hoefde tegen je te zeggen:
“Je bent nu aan het werk.”
De omgeving vertelde het je al.
En aan het einde van de dag gebeurde het tegenovergestelde. Jas aan. Tas mee. Auto in. Naar huis. Allemaal kleine overgangsmomenten die we waarschijnlijk veel minder serieus hebben genomen dan ze verdienden.
Nu kunnen we binnen vijf minuten van ondernemer naar ouder, naar partner, naar coach, naar afwasser, terug naar ondernemer en vervolgens weer naar vader bewegen. Zonder fysiek van plek te veranderen.
En volgens mij onderschatten we wat we daarmee van ons brein vragen.
Overal jezelf zijn betekent niet dat je overal dezelfde rol hebt
Misschien heeft de wereld van persoonlijke ontwikkeling daar onbedoeld nog iets aan toegevoegd.
We zijn steeds meer gaan verlangen naar authenticiteit.
- Overal jezelf kunnen zijn
- Geen maskers meer
- Geen rollen spelen
Allemaal prachtig. Alleen zijn we rollen misschien gaan verwarren met onechtheid. Want natuurlijk ben ik overal dezelfde mens. Maar wanneer ik vader ben, wordt iets anders van mij gevraagd dan wanneer ik ondernemer ben. Als partner iets anders dan als mentor. Als vriend iets anders dan wanneer ik een commercieel gesprek voer.
Een rol hoeft helemaal geen masker te zijn, een rol geeft context
Nu ben ik hier. Dit is wat hier van mij gevraagd wordt. En juist dat maakt schakelen vaak makkelijker.
Zelfs dat zonnige terras heeft een keerzijde
Ik snap de aantrekkingskracht van remote werken ontzettend goed. Laptop open. Zonnetje erbij. Koffie op tafel. Heerlijk. Zeker wanneer het alternatief jarenlang een systeemplafond, tl-verlichting en dezelfde grijze kantoortuin was.
De eerste keer kan dat bijna als ultieme vrijheid voelen. Maar een deel van die ervaring ontstaat natuurlijk ook gewoon door het contrast. Wanneer dat terras je dagelijkse werkplek wordt, verdwijnt dat langzaam. En dan blijft de omgeving zelf over.
Mensen om je heen zijn aan het lunchen. Ze drinken wijn. Praten met elkaar. Lachen. Ontspannen. Zijn vrij.
En jij probeert geconcentreerd een strategisch plan te schrijven. Dan moet jij zelf de energie overeind houden die de omgeving niet echt voor je ondersteunt. Dat maakt werken op een terras niet per se verkeerd, het betekent alleen dat een omgeving iets met je doet.
Altijd.
Misschien zijn we zelfs onze kantoren te huiselijk gaan maken
Ook kantoren hebben de afgelopen jaren een enorme metamorfose ondergaan. We ontdekten dat veel werkomgevingen weinig inspirerend waren.
Dus kwamen de planten, de banken, de zithoekjes, gezellige koffiecorners, warme kleuren, huiskamerachtige vergaderruimtes. En dat heeft echt wel iets goeds gebracht. Maar ook daar kun je in doorslaan.
Want wanneer een werkplek steeds meer op een huiskamer gaat lijken, welke energie creëer je daar dan?
Misschien hoeft een werkplek niet zo comfortabel mogelijk te zijn. Misschien moet een werkplek vooral uitnodigen tot datgene waarvoor hij bedoeld is.
En dan commercie
Ik zie dit momenteel heel sterk bij ondernemers. Vooral bij ondernemers die een bedrijf hebben gebouwd rondom hun missie, bewustzijn of persoonlijke ontwikkeling. Daar is nog iets anders gebeurd.
We zijn ontspanning, moeiteloosheid en vertrouwen enorm gaan waarderen.
- Niet pushen
- Niet forceren
- Vertrouwen dat het juiste naar je toe komt
En voordat je het weet, zit je heel ontspannen te wachten totdat de volgende klant zichzelf meldt. Terwijl je website inmiddels voor de zesde keer is aangepast. Je weer een prachtige post hebt geschreven. De nieuwe visual er fantastisch uitziet. En dat ene telefoontje nog steeds niet is gepleegd.
Soms noemen we dat vertrouwen. Soms is het gewoon belangst. Want een website aanpassen is relatief veilig. Een potentiële klant bellen betekent dat er iemand aan de andere kant opneemt. Een relatie aangaan betekent dat je jezelf werkelijk moet laten zien. Een uitnodiging doen betekent dat iemand ook nee kan zeggen.
Commercie brengt je heel snel in contact met de werkelijkheid.
En dit gaat niet alleen over ondernemers met belangst
Er is ook een totaal andere groep. Ondernemers die rete commercieel zijn. Die helemaal geen moeite hebben met bellen, verkopen of zichzelf laten zien. Maar die wel merken dat hun omgeving niet altijd meer het beste in hen naar boven haalt.
- Veel thuiswerken
- Veel alleen
- Veel afleiding
- Geen collega’s om zich heen die ook aan het bouwen zijn
- Geen gezamenlijke energie
- Geen plek waar commercieel handelen op dat moment gewoon de norm is
En dan kom ik terug bij iets uit mijn tijd bij Rabobank. We organiseerden regelmatig belavonden. Eigenlijk heel simpel.
Een bepaalde tijd, een ruimte, een groep mensen en één taak: bellen.
Geen administratie. Geen website. Geen andere dagelijkse werkzaamheden. Bellen.
En omdat iedereen om je heen hetzelfde deed, ontstond er iets.
- Momentum
- Focus
- Energie
De één had een goed gesprek, een ander maakte een afspraak, er werd gelachen, iemand liep vast. En weer door…
Je hoefde de energie om commercieel actief te zijn niet voortdurend in je eentje op te wekken. De groep hielp. De ruimte hielp. De afspraak hielp.
Misschien hoeven we ook niet alles uit onszelf te halen
Daar zit voor mij inmiddels een groter inzicht. In persoonlijke ontwikkeling hebben we onafhankelijkheid soms bijna tot ideaal verheven.
- “Ik moet het uiteindelijk zelf kunnen.”
- “Ik wil niet afhankelijk worden van een coach.”
- “Ik zou dit toch ook zonder groep moeten kunnen?”
Maar waarom eigenlijk?
Een topsporter bouwt toch ook bewust een omgeving die zijn prestaties ondersteunt? We vinden het volkomen logisch dat iemand een trainer heeft, een schema volgt, naar een sportschool gaat en met andere sporters traint.
Niemand zegt dan:
“Als je die motivatie niet volledig uit jezelf kunt halen, ben je te afhankelijk van je trainer.”
Je creëert simpelweg de omstandigheden waarin iets makkelijker wordt. Dat heeft niets met afhankelijkheid te maken, dat is slim omgaan met je energie.
Je hoeft niet iedere gewenste staat volledig zelf op te wekken, je mag een ruimte kiezen die je helpt.
- Een groep
- Een coach
- Een mentor
- Een afspraak
- Een structuur
- Een kader
En dat is niet omdat je zonder niet kunt, maar omdat je begrijpt dat je energie kostbaar is.
Bewust gekozen structuur is geen beperking van vrijheid
Misschien is dat wel waar we naartoe bewegen. We hebben structuren afgebroken om vrij te worden. Nu mogen we opnieuw structuren creëren omdat we vrij zijn.
Dit keer niet omdat een werkgever bepaalt dat jij maandagochtend om negen uur ergens moet zitten.
Maar omdat jij begrijpt: voor deze taak heb ik deze omstandigheden nodig.
- Voor reflectie misschien stilte
- Voor commercie beweging
- Voor creatie een andere omgeving
- Voor verbinding mensen
- Voor strategie sparring
- Voor focus begrenzing en het elimineren van ruis
En soms heb je een groep nodig waarvan de energie je helpt makkelijker te komen waar je zelf al naartoe wilde.
Dat is ook hoe wij naar onze Inner Circle kijken
De Inner Circle (de community van de School voor Eigen Wijsheid) is daarom niet alleen bedoeld als een groep mensen waarbij je je kunt aansluiten.
We willen verschillende ruimtes creëren die ieder iets anders uitnodigen.
-
De Sharing Circles bieden de mogelijkheid om even uit je dagelijkse werkcontext te stappen. Om te vertragen, te reflecteren, te delen en opnieuw te zien wat er werkelijk speelt.
-
Het online Marketingspreekuur brengt je juist naar buiten. Praktisch. Hoe zet je jezelf in de markt? Wat wil je vertellen? Waar zit beweging en waar blijf je hangen?
-
De communitydagen brengen professionals en ondernemers fysiek bij elkaar. Voor verbinding, kruisbestuiving, nieuwe perspectieven, relaties en ideeën die soms pas ontstaan wanneer je daadwerkelijk met elkaar in een ruimte zit.
En we willen Commerciedagen gaan creëren. Dagen waarop commercie gewoon commercie mag zijn. Telefoon mee, laptop open, lijst erbij.
- Bellen
- Benaderen
- Follow-ups doen
- Relaties bouwen
- Uitnodigen
- Verkopen
Voor degene met belangst misschien behoorlijk confronterend. Mooi. 😉 Dan hebben we iets om mee te werken.
En voor degene die al jaren verkoopt misschien juist heerlijk. Even een paar uur in een ruimte met andere mensen die óók commercieel willen knallen.
- Geen wasmachine
- Geen kind dat vraagt waar zijn oplader ligt
- Geen terras vol mensen die aan de rosé zitten
Gewoon een omgeving die je ondersteunt bij wat je gekomen bent om te doen.
Lees HIER alles over onze Inner Circle.
Ook onze coaching en het Mentorship bekijken we steeds meer vanuit die gedachte
Geen gesprekken waarin niemand jou iets vertelt wat je zelf niet zou kunnen bedenken, maar de setting zelf doet ertoe.
- De aandacht
- De energie
- De begrenzing
- De afwezigheid van ruis
Een ruimte waarin je makkelijker volledig aanwezig kunt zijn bij datgene waarvoor je gekomen bent.
De juiste omgeving maakt je niet afhankelijk, misschien maakt hij je gewoon effectiever
Je hoeft niet voortdurend te bewijzen dat je alles alleen kunt. Je hoeft niet voor iedere taak vanuit het niets de juiste energie in jezelf op te wekken. Je mag daar volwassen keuzes in maken.
Welke rol heb ik nu te vervullen? Wat vraagt die rol van mij? Welke omgeving ondersteunt dat? Welke mensen helpen die energie versterken? En waar moet ik misschien juist even uit om opnieuw helder te kunnen zien?
Vrijheid betekent dan niet dat alles altijd en overal moet kunnen. Vrijheid betekent dat je bewust kunt kiezen welke omstandigheden jou helpen om volledig aanwezig te zijn bij wat je te doen hebt.
Misschien wordt dat wel één van de belangrijkste vaardigheden van deze nieuwe manier van leven en werken.
Loskomen van de illusie dat we zonder kaders kunnen, maar leren welke dienende kaders je zelf hebt te creëren.
Simpelweg, omdat je vrij genoeg bent om ze te kiezen. 😉
