Dit bericht is 100% AI-vrij. Niet omdat ik tegen AI ben. Niet omdat ik AI nooit gebruik. Maar omdat deze tekst er zo uitfloepte. (Oeps en ik probeer deze zinsopbouw er zo uit te rammen bij chattie. Doe ik het nu gewoon zelf.🤯🤪)
OK, to the point, Sander.
Het verkeerde voorbeeld van netwerk
De kracht van netwerk kennen we meestal wel. Maar meestal hebben we de verkeerde voorbeelden onthouden.
De netwerken en businessclubs met de gelikte pitches en gladde praatjes.
Met sprekers die zouden moeten inspireren, maar werkelijk bij ieder optreden hun ingestudeerde verhaaltje doen.
Mijn vrouw zou zeggen: “Veel mensen zijn een langspeelplaat”.
Leuk voor eenmalig, maar voor de tweede keer vallen ze door de mand.
Want hoe authentiek ben je als er geen enkele ruimte meer is voor improvisatie. Als ook het betrekken van het publiek altijd precies op dezelfde momenten gebeurt. Als bijna alles wat toevallig en spontaan lijkt, achter een bureautje is bedacht.
Jij prikt daar feilloos doorheen en voor jou heeft het nooit gewerkt om een rol te spelen of trucjes uit te halen.
Daar wil je ver weg bij blijven. Daarom heb je niet zoveel met netwerken of businessclubs. Misschien terecht, maar misschien sluit de begrijpelijke weerstand ook je ogen voor alles wat nog meer mogelijk is.
Voor manieren van het inzetten van netwerk die wel authentiek zijn of voor je werken.
Welke kansen je mogelijk laat liggen
Je weet ook hoe belangrijk netwerk kan zijn voor engagement op de socialmediakanalen. Een like of reactie op je post kan veel doen met het bereik.
Je hebt een voorliefde voor organische groei. Maar de kans zit erin dat je veel vormen van organische groei onterecht afwijst omdat er onbewuste overtuigingen op zitten. Dat kan bijvoorbeeld zijn dat je een like of reactie pas echt waardeert op het moment dat het 100% gemeend is.
Daarmee bedoel ik: als iemand antwoordt als automatische reactie omdat het zo raakte, kloppend voelde of als iemand er ongelooflijk veel herkenning in vindt.
Maar er zijn ook mensen met andere motieven om te reageren of om een post te delen. Niet per se omdat ze zelf zo geraakt zijn, maar omdat ze je ergens willen helpen met je bereik. Of omdat ze trots zijn op wat je doet. En soms zit daar ook een patroon van pleasen achter. Of een ‘voor wat hoort wat’. Ik help jou en dan help jij mij, toch?
Daar begint er van alles te wringen en te knagen
Want zodra motieven voor jou minder zuiver, minder oprecht, minder authentiek worden, heb je er moeite mee. En daar speelt dan in de onderstroom van alles mee.
- Je wil jouw energie niet verbinden aan iets wat onzuiver voelt.
- Je wil geen voorwaardelijkheid omdat anderen vaak wat van je terugverwachten.
- En bovendien voelt het soms zelfs als valsspelen.
Misschien kun je dat wel doortrekken naar alles waarin hulp van buitenaf wordt aangeboden. Alsof je dan iets op een oneerlijke manier verwerft en daarom wijs je het in veel gevallen onbewust bij voorbaat al af.
Daarom hebben veel bewuste ondernemers moeite met ontvangen, omdat ze niets willen ontvangen op een onzuivere manier. En dan gaat alles op een weegschaaltje. En houd je liever de verantwoordelijkheid bij jezelf.
Ook herken je de businessgroepen met afspraken om verplicht alle posts van andere leden te liken en erop te reageren. Het geeft inderdaad een boost in de engagement, maar het voelt gemaakt en geforceerd.
Bovendien wordt het nooit een echte geautomatiseerde stroom, want je moet het zelf blijven voeden of je laat het door iemand anders doen, maar dan zit er een verplichte menselijke actie achter. En dan voelt het voor jou al niet meer organisch.
In mijn 10 jaar ondernemerschap heb ik hiervan veel gezien en ervaren. Maar ik heb ook gezien wat wél werkt. Wat uiteindelijk wél zuiver kan voelen en waar bij mezelf geen onterechte vooroordelen en aannames op zaten.
De kracht van geleend netwerk of netwerkvermenigvuldiging
Vaak ben ik als deelnemer aanwezig in coachgroepen, mannencirkels, workshops, opleidingen en andere netwerken.
Daar zit meestal een investering aan vast. Geen kosten. Wanneer je het als kosten gaat zien heeft dit consequenties voor hoe je er mee omgaat. De neiging kan dan ontstaan om continu te zoeken naar verantwoording van de uitgave.
En wanneer je het als investering gaat zien die op welke manier dan ook gaat renderen, dan zie je opeens veel meer mogelijkheden.
Want dan is het niet alleen de waarde van het programma, maar ook alle neveneffecten die het heeft. Want het gaat dan niet alleen over jezelf ontwikkelen. Opeens krijg je er een geleend netwerk bij.
Niet alleen van de facilitator maar ook van de andere deelnemers. Er ontstaan opeens allerlei mogelijkheden voor samenwerken en nieuwe opdrachten.
Maar dat vraagt wel de bereidheid je open te stellen voor die andere netwerken.
Ontmoetingen met andere deelnemers of het openbaar op de socials laten zien welke programma’s je volgt, kan ook voor een enorme boost zorgen voor jouw zichtbaarheid. Dat is wat taggen en getagd worden oplevert.
Toch zie ik bij veel ondernemers enige vorm van voorzichtigheid. Bijvoorbeeld een schaamte of het idee dat hun reputatie beschadigd raakt als ze laten zien dat ze zelf gecoacht of begeleid worden.
Alsof het een zwakte is of ze er minder geloofwaardig door worden. Ergens een angst om klanten kwijt te raken of mis te lopen.
Terwijl het vaak juist andersom werkt. Openlijk delen maakt je mens. En tja, iedereen vindt er wel wat van, maar het niet laten zien om valse aannames te voorkomen, daar laat je veel kansen mee liggen.
Met één gesprek kan je investering al terugverdiend zijn
Zet het netwerk maximaal in zonder schaamte en belemmerende gedachten. Eén gesprek met een andere deelnemer kan al leiden tot een opdracht waarmee je de gehele investering in het programma dat je volgt in één keer hebt terugverdiend.
Meestal geen directe verkoop. Maar je gesprekspartner hoort jouw verhaal en die kent weer iemand die iemand kent die iemand kent die iemand kent die wel een hele goede match zou kunnen zijn met jou.
Als dit geen organische groei is?
Zo zie je dat de investering in een programma en groep vele deuren kan openen die gesloten zouden blijven als je niet was komen opdagen. En zo kan de hulp van anderen zoveel meer brengen dan in je eentje de wereld proberen te veroveren.
Je zou je zelfs kunnen afvragen wat het je kost als je alles alleen blijft doen. Als je niet zou investeren in netwerk en de kansen die daar liggen om op een natuurlijke manier te groeien.
Ik zag wat hierin allemaal mogelijk was. Dat is voor mij de reden dat ik nooit moeite had met investeren.
Waar ík uiteindelijk wel vaak in uitgedaagd werd is het vinden van de netwerken die bij me passen.
De mens voorop
Een plek waar niet de taak of het opgepompte verhaal voorop staat, maar de mens.
Waar je helemaal jezelf kunt zijn, zonder het gevoel te hebben te moeten opboksen tegen gladjakkers. Maar ook niet terecht te komen in spirituele theekransjes waar alles namasté is. Want in die omgevingen merkte ik dat het concreet en praktisch maken van concepten en business vaak ver te zoeken was. Of heel kleinschalig als hobby met minimale inkomsten.
En ik heb er altijd voor gekozen dit fulltime te kunnen doen en mezelf erin goed te kunnen voorzien. Niet over the top, maar financieel vrij genoeg.
Er zit daar nog rek. Zeker. De bouwfase van een bedrijf vraagt soms enorme investeringen voordat het zich gaat terugverdienen. Die verhalen hoor je vaak niet of te weinig.
Maar dat is voor een volgend artikel. Nu heb je mogelijk een ander beeld van de waarde van netwerk. Of niet, dan is het ook goed.
