Een jaar van onderzoek, ontwikkeling en ontdekking
Achter de schermen stond 2026 voor ons sterk in het teken van onderzoek, oriëntatie en ontwikkeling. Samen met Bob Thissen en Marjo de Boer hebben we gebouwd aan een kernteam binnen de School voor Eigen Wijsheid.
Je hebt hen vast weleens voorbij zien komen. Tot voor kort waren vooral Nico de Jong en ik het gezicht naar buiten toe. Dat klopt ook, want wij zijn de eigenaren van de school. Bob en Marjo leiden we op en begeleiden we in het volledig gaan staan op hun eigen plek, in hun leiderschap en in hoe zij hun leven vormgeven, persoonlijk én zakelijk. Gedurende dat proces zijn ze ook steeds verder op hun plek gekomen als leraar binnen de School.
Omdat we werken met wat zich aandient, was dat ook voor onszelf een behoorlijke ontdekkingstocht. Vaak zagen we zelf nog helemaal niet precies waar het naartoe ging.
Maakt dat ons slechte begeleiders?
Integendeel.
Ik geloof dat hoe meer je als begeleider denkt te weten, hoe makkelijker je jezelf beperkt tot wat je al kent. Je gaat kijken vanuit eerdere ervaringen, modellen, technieken en strategieën. Allemaal waardevol, maar werkelijk begeleiden vraagt volgens mij ook dat je ontvankelijk blijft voor wat je vooraf nog niet kunt weten. Voor nieuwe wegen. Voor mogelijkheden die je nog nooit eerder hebt gezien. En vooral voor wat de mens tegenover je op dát moment werkelijk nodig heeft.
Natuurlijk snap ik ook heel goed waarom we als ondernemer graag zoeken naar iets wat werkt. Een helder product, een methode, een dienst, een aanpak die overdraagbaar en herhaalbaar is. Uiteindelijk zoeken we allemaal naar een businessmodel dat stevig staat en zichzelf keer op keer kan verkopen.
Misschien zijn wij daarin als School een beetje eigenwijs.
Maar wel eerlijk.
We kunnen niet beloven wat we niet weten. En als het gaat over persoonlijke ontwikkeling weten we vooraf vaak veel minder dan we zouden willen.
Mensen maken keuzes. Het leven beweegt. Omstandigheden veranderen. Soms blijkt een keuze waarvan je dacht dat hij je ergens vanaf bracht, jaren later precies de beweging te zijn geweest die nodig was.
Daarom zijn wij vooral geïnteresseerd in de vraag: wat klopt voor jou? Wat is werkelijk van jou? Waar maak je jezelf kleiner? Waar blaas je jezelf op? Waar probeer je iets te bereiken omdat je gelooft dat dát je vrijheid, geluk, erkenning of succes gaat brengen?
En dan stellen we regelmatig een vrij simpele vraag:
Waarom wil je dit eigenlijk echt?
Authenticiteit vraagt minder vervorming
Daar zit voor mij een groot deel van authenticiteit. Authenticiteit ontstaat volgens mij steeds meer wanneer de identificaties die we onderweg hebben opgebouwd losser beginnen te worden. Dingen waarvan we ooit zijn gaan geloven: dit ben ik, dit hoort bij mij, zo moet ik zijn, zo werkt het leven, zo word ik succesvol, zo hoor ik me te gedragen.
En ergens daaronder zit iets veel oorspronkelijkers.
Zijn. Vanuit d’Oorsprong.
Hoe langer ik hiermee bezig ben, hoe meer ik bovendien zie dat authenticiteit alleen nog maar interessanter wordt wanneer je naar expressie gaat kijken. Want wat van binnen klopt, moet uiteindelijk ook ergens doorheen. Door een mens. Door een lichaam. Door een persoonlijkheid. En uiteindelijk de wereld in.
De afgelopen tijd werd voor mij daardoor steeds helderder waarom wij met zijn vieren zo’n interessante combinatie vormen. We vertegenwoordigen allemaal een ander gedeelte van één en dezelfde beweging.
Marjo representeert de stroom van leven
Er is een stroom die van boven naar beneden beweegt. Je kunt haar spirit noemen, levenskracht, ki, prana, de Heilige Geest, inspiratie, plezier of leven. De woorden verschillen, maar voor mij wijzen ze naar die beweging die maakt dat iets wil ontstaan.
Een ingeving. Een verlangen. Een creatief idee. Een vonk. Iets begint te leven.
Dat is wat Marjo binnen ons team heel sterk representeert: creatie in potentie. De stroom die iets in beweging zet en die maakt dat iets door jou heen wil ontstaan.
Bob representeert de stroom van belichaming
Tegelijkertijd is er een beweging vanuit de aarde omhoog. Het lichaam. Je zenuwstelsel. Je menselijke natuur. Je geschiedenis. Je conditionering. Je overtuigingen. Je beschermingsmechanismen. Je persoonlijkheid. Je ego, als je dat woord wilt gebruiken. Eigenlijk het volledige menselijke construct waarmee jij hier op aarde rondloopt.
En dat hele systeem heeft mee te doen. Sterker nog: het heeft in te stappen.
Daar zit ook commitment. Het lichaam mag zich verzachten, het mag zich openen, het mag ontvankelijk worden en het mag leren dragen wat er doorheen wil bewegen. Ook de persoonlijkheid heeft daarin haar plek in te nemen.
Je kunt een enorme hoeveelheid inspiratie voelen en tegelijkertijd ontdekken dat iets in jou nog terugdeinst zodra die inspiratie werkelijk consequenties krijgt. Zodra je zichtbaar wordt. Zodra je moet kiezen. Zodra je iets moet loslaten. Zodra je werkelijk moet gaan staan voor hetgeen je voelt.
Dan wordt de vraag ineens: stapt de mens zelf ook in?
Dat gebied representeert Bob voor mij sterk. Belichaming. De bereidheid van het hele menselijke systeem om mee te bewegen met wat er werkelijk doorheen wil komen.
In het hart komen beide stromen samen
En ergens komen die twee bewegingen bij elkaar.
In het hart, het center, het nulpunt.
Daar zit voor mij Zijn. De plek waar ik zelf steeds opnieuw naar terugkeer en waar een groot gedeelte van mijn werk over gaat. Het oog in de orkaan. De plek waar de stroom van spirit en de stroom van het menselijke elkaar kunnen ontmoeten.
0.
Vanuit dat center ontstaat samenhang. Wat door je heen wil bewegen en de mens die daar vorm aan gaat geven, ontmoeten elkaar.
En precies daar begint voor mij iets fascinerends.
Want dat nulpunt kan heel aangenaam zijn. Je hebt jarenlang innerlijk werk gedaan, je voelt je eindelijk rustiger, je bent meer aanwezig, het lijf ontspant, er komt ruimte en je voelt jezelf weer.
Ik heb in mijn coaching meerdere keren meegemaakt dat iemand op zo’n moment bijna dacht: yes, ik ben er.
En dan dacht ik van binnen vaak juist: yes, nu kunnen we beginnen.
Want het leven blijft bewegen. Er wil iets door jou heen ontstaan. Er wil iets gebouwd worden, gedeeld worden, gemaakt worden, gezegd worden, gezongen worden, ondernomen worden.
Het nulpunt is daarmee een ongelooflijk krachtig vertrekpunt voor creatie.
0 krijgt uiteindelijk een 1.
Nico representeert expressie
En daar komt Nico.
Wat van binnen leeft, krijgt vorm. Een idee wordt een bedrijf. Een verlangen wordt een aanbod. Een visie wordt taal. Een boodschap wordt een merk. Een ervaring wordt een boek. Een innerlijk weten wordt iets waarmee een ander mens daadwerkelijk in aanraking kan komen.
Dat lijkt soms de makkelijke stap, maar volgens mij is het juist een ongelooflijk subtiele.
Hoe geef je vorm aan iets zonder onderweg de oorspronkelijke bezieling te verliezen?
Hoe vertaal je iets wat heel diep van binnen klopt naar een wereld van taal, design, marketing, positionering, producten, geld, systemen en strategie? Hoe zorg je ervoor dat die vorm werkelijk drager blijft van datgene wat eraan voorafging?
Dat is waar ik Nico uitzonderlijk in vind.
Er zijn fantastische marketeers, goede merkbouwers, creatieve strategen en visionaire ondernemers. Allemaal kunnen zij vanuit hun eigen expertise prachtig werk leveren.
Wat ik bij Nico zie, en maar bij weinig mensen ben tegengekomen, is zijn vermogen om voortdurend terug te blijven voelen naar de oorsprong van hetgeen vorm krijgt.
De vorm dient de essentie. En tegelijkertijd moet die vorm stevig genoeg worden om werkelijk in deze wereld te kunnen bestaan.
Vier delen van één beweging
Daar komt onze hele School voor mij samen.
Marjo representeert leven. Bob representeert belichaming. Ik representeer Zijn. Nico representeert expressie.
Ieder van ons heeft op zijn eigen terrein ontzettend veel meters gemaakt. Dat betekent natuurlijk niet dat Marjo alleen maar levensenergie is, Bob alleen maar een lichaam, ik uitsluitend in het nulpunt zit en Nico de hele dag dingen naar buiten slingert.
We zijn alle vier mens en hebben alle vier de volledige beweging zelf te maken.
Alle vier hebben we onze eigen patronen, bescherming, blinde vlekken en ontwikkeling. Onze ervaring maakt ons niet heilig. Ze maakt het mogelijk om een ander met meer zorgvuldigheid te begeleiden op terrein dat we zelf uitvoerig hebben onderzocht.
Waarom beide stromen nodig zijn
Wanneer ik dat beeld bekijk, begrijp ik steeds beter waarom beide stromen nodig zijn.
Wanneer de stroom vanuit spirit heel groot wordt en het menselijke onvoldoende instapt, blijft er iets ontastbaars. Er kunnen prachtige ervaringen ontstaan, veel energie, inzichten, openingen en misschien zelfs mystieke ervaringen. En toch krijgt het weinig grond onder de voeten. De wereld kan er moeilijk contact mee maken.
Daar komt voor mij ook het woord zweverig vandaan. Er is wel degelijk iets, maar het landt nog onvoldoende.
Aan de andere kant kan de menselijke daadkracht enorm ontwikkeld zijn. Doelen stellen, discipline, strategie, hard werken, bouwen, presteren. Wanneer de bezieling daarin steeds minder voelbaar wordt, verandert creatie gemakkelijk in duwen. Meer, sneller, groter, doorgaan.
Daar herken ik soms de hardere businesswereld in.
En precies daarom zeggen we de laatste tijd:
Spiritualiteit met ballen. Business met ziel.
Beide stromen horen bij hetzelfde menselijke systeem. Ze ontmoeten elkaar in het hart en bewegen vanuit dat center via expressie weer naar buiten. Via de keel. Via stem. Via taal. Via vorm. Via creatie. Via handelen.
Zelfexpressie vraagt beweging
Dat is uiteindelijk ook wat authentieke zelfexpressie voor mij steeds meer betekent.
Je kunt heel diep weten wie je bent. Je kunt enorm veel voelen. Je kunt volledig in contact staan met levensenergie. Je kunt een ontspannen en aanwezig lichaam hebben.
En ergens vraagt het leven ook:
Wat ga je ermee doen?
Wat creëer je? Wat bouw je? Wat spreek je uit? Wat laat je zien? Wat krijgt dankzij jou een vorm die er daarvoor nog niet was?
Voor mij zit daar iets essentieels. Het leven wil zich uiteindelijk ook door ons heen uitdrukken. Niet alleen in inzicht, niet alleen in gevoel en niet alleen in rust. Ook in woorden, in werk, in keuzes, in ondernemerschap, in kunst, in leiderschap, in relaties, in beweging.
Expressie hoort bij het leven zelf.
Waar dit op Tenerife samenkomt
En ineens begrijp ik daardoor onze reis naar Tenerife ook weer een laag dieper. Want precies daar komt deze hele beweging samen.
Tijdens de Tenerife Creatiereis begeleiden we ondernemers die iets in zichzelf voelen wat vorm wil krijgen. Een idee. Een volgende stap. Een merk. Een aanbod. Een boek. Een bedrijf. Een beweging. Iets wat misschien al langer aanwezig is, maar nog niet volledig naar buiten komt zoals het bedoeld is.
Daar kijken we naar de hele beweging eromheen. Naar de levensenergie die erdoorheen wil stromen. Naar het lichaam en het hele menselijke systeem dat daarin mag instappen. Naar het center van waaruit je voelt wat werkelijk klopt. En naar de vorm waarin het uiteindelijk zichtbaar, tastbaar en deelbaar wordt.
Juist doordat we met zijn vieren ieder een ander deel van dat proces vertegenwoordigen, kan er op meerdere lagen tegelijk gekeken worden.
Waar stroomt het al? Waar houdt iets nog in? Waar ontbreekt commitment? Waar zit te veel controle? Waar vraagt iets om verzachting? Waar om helderheid? Waar om meer vorm? Waar om simpelweg te gaan doen?
Het doel is niet dat wij jouw creatie voor je bedenken. Het gaat erom dat jij steeds vollediger kunt instappen in wat er door jou heen wil ontstaan, zodat die creatie ook daadwerkelijk een vorm krijgt die klopt met wie jij bent.
Dat is voor mij de essentie van deze reis.
Creatie verdient authentieke expressie
En wanneer jij voelt dat er iets in jou klaarstaat om verder de wereld in te komen, dan zou Tenerife zomaar de plek kunnen zijn waar je daar volledig ruimte aan geeft.
De Tenerife Creatiereis vindt plaats in november/december. Op onze website kun je de brochure gratis downloaden en rustig bekijken of deze reis bij je past.
Download de brochure en ontdek wat er op Tenerife ontstaat wanneer inspiratie, belichaming, Zijn en expressie samenkomen.
