Neem vijf diepe ademteugen.
Bij iedere ademhaling zak je dieper in je lijf…
Eén… voel de grond onder je, stevig, koud of zacht, wat er ook is.
Twee… merk hoe je bekken zacht zakt, rug ontspant, een subtiele zwaarte in je lijf.
Drie… spanning smelt weg, adem volgt lichaam, voel hoe elke cel even meebeweegt.
Vier… voel je aanwezigheid in het hier en nu, merk de tinteling in je handen of voeten.
Vijf… en ineens sta je in een sneeuwrijk bos, Finland. Alleen bomen, frisse lucht, jij. Adem diep in… voel hoe de koude lucht je longen vult, en je zachtjes terugvloeit naar je lichaam.
Sta stil. Voel de sneeuw onder je blote voeten. Koud, levendig, tastbaar. Laat het gewicht van je lichaam in de aarde zakken.
Wat zie je?
Wat voel je?
Wat ervaar je?
Kijk om je heen. Zie hoe de witte toppen glinsteren, misschien een dunne laag ijs op een tak. De laatste zonnestralen raken je huid terwijl de dag onderdak zoekt en langzaam plaatsmaakt voor de nacht. Voel de warmte op je wangen, zachte tinteling door je armen, een uitnodiging om te ademen en aanwezig te zijn. Luister naar de stilte die je omhult, voel hoe je lichaam vanzelf de ruimte volgt.
En terwijl je kijkt, verschijnt een nieuw licht tussen de bomen. Flikkerend, warm, verscholen. Een wigwam, een haardvuur binnenin. Voel hoe je aandacht zacht wordt getrokken, een fluistering van Rust die je uitnodigt.
Langzaam, stap voor stap, beweeg je ernaartoe. Elke stap krast zacht over de sneeuw, voelbaar onder je voeten, aanwezig in je benen, in je hele lijf.
Daar, in kleermakerszit, zit iemand. Ogen gesloten, diep in Rust. Voel hoe je lichaam automatisch uitlijnt tegenover hem. Niet omdat je moet, maar omdat het zo voelt.
“Ik Ben Veiligheid.” Komt als fluistering bij je binnen. Voel het door je lijf stromen, van voeten naar bekken, rug en borst. Alles ontspant. Je hoeft niets te worden. Je bent al.
Neem nu vijf minuten
Zit tegenover hem. Voel je adem, hoe het zachtjes in en uit je borst beweegt. Laat je lichaam zakken, zoals sneeuw op de aarde valt. Voel de warmte van het haardvuur in je handen, je voeten, je rug. Luister naar het zachte kraken van de sneeuw buiten, laat het je aandacht volgen naar je lijf. Voel de stilte die je draagt.
Hier kun je, als je wilt, het nummer “Gazing Beyond Infinity” zachtjes aanzetten.
- Zet het nummer op.
- Sluit je ogen.
- Vertrouw erop dat de muziek je precies begeleidt bij wat jij nodig hebt.
Laat alles wat je voelt en ervaart gewoon zijn. Geen doel, geen tijd. Alleen deze vijf minuten: jij, het vuur, de sneeuw, de Rust. Merk hoe elke toon, elke pauze, je lichaam zachtjes uitnodigt te zakken, te ademen, te voelen.
Tot zo.
⏰ – 5 minuten later
Welkom terug.
Wat je net hebt ervaren, is niet in woorden te vatten. Dat hoeft ook niet. Laat het rustig landen in je lijf, zoals sneeuw die smelt op aarde. Voel je voeten stevig op de grond, de warmte in je borst, de glimlach die misschien opkomt. Alles mag blijven, een veld van veiligheid dat je altijd bij je draagt.
Langzaam komt het moment om te vertrekken. Sta op wanneer het goed voelt. Voel hoe je lichaam beweegt, stap voor stap. Kijk nog één keer naar hem, de wigwam, het flikkerende haardvuur, het licht tussen de bomen. Voel de warmte, de aanwezigheid, de Rust.
Voel de sneeuw onder je voeten terwijl je terugloopt naar het beginpunt van je reis in het bos. Merk het ritme van je adem, het zachte kraken van je voeten, hoe elke stap je lichaam zachtjes begeleidt.
Neem vijf diepe ademteugen.
Eén… voel je voeten stevig op de aarde.
Twee… je adem beweegt door je lichaam, zacht en ritmisch.
Drie… je borst opent zich, ruimte voor alles wat je meebrengt.
Vier… je schouders ontspannen, de wereld mag langzaam terugkeren.
Vijf… en je bent weer hier, in het hier en nu.
Je bent aangekomen. Thuis. Veilig.
Laat alles wat je hebt ervaren rustig integreren in je lijf. Voel hoe het in je adem, spieren, hart en bewustzijn blijft hangen, een veld dat je altijd bij je draagt.
Je bent welkom. 100% Bob.
Zegt je lijf JA?
Laten we in contact komen en verder ontdekken.
