Vrijheid, voor veel mensen is het de reden waarom ze ooit aan persoonlijke ontwikkeling begonnen. Niet omdat ze méér wilden worden, maar omdat ze voelden dat ze zichzelf onderweg waren kwijtgeraakt.
- Vast in een baan.
- Vast in verwachtingen.
- Vast in overtuigingen.
- Vast in patronen die ooit veiligheid boden, maar inmiddels beklemmend voelden.
Dus ontstond er een verlangen. Een verlangen naar vrijheid. En precies daar ontstaat misschien wel de grootste valkuil binnen zowel persoonlijke als spirituele ontwikkeling.
Want wie niet oppast, verruilt de ene gevangenis voor de andere.
Niet langer gevangen in controle…
…maar gevangen in grenzeloosheid.
Niet langer gevangen in doen…
…maar gevangen in alleen nog maar zijn.
Niet langer gevangen in materialisme…
…maar gevangen in het idee dat geld niet belangrijk mag zijn.
Niet langer gevangen in verplichtingen…
…maar gevangen in de angst om ooit nog ergens volledig voor te kiezen.
En dat brengt ons bij een inzicht dat de afgelopen tijd steeds helderder voor mij werd. Misschien is de grootste blokkade niet de overtuiging die je kent. Misschien is het de innerlijke verdeeldheid die je nog niet ziet.
We zoeken naar één beperkende overtuiging
Binnen persoonlijke ontwikkeling wordt vaak gesproken over beperkende overtuigingen.
- “Ik ben niet goed genoeg.”
- “Ik ben het niet waard.”
- “Ik ben niet veilig.”
En natuurlijk bestaan zulke overtuigingen. Maar volgens mij zoeken we vaak op de verkeerde plek. Want een mens leeft nooit vanuit één overtuiging, je leeft vanuit een compleet systeem.
- Een systeem van bewuste en onbewuste overtuigingen.
- Van overtuigingen die je hebt meegekregen vanuit je opvoeding.
- Vanuit school.
- Vanuit religie.
- Vanuit eerdere ervaringen.
- Vanuit de maatschappij.
- En misschien nog wel de meest onderschatte: vanuit je spirituele ontwikkeling.
Het probleem is niet dat deze overtuigingen bestaan. Het probleem ontstaat wanneer ze elkaar beginnen tegen te spreken.
Innerlijke verdeeldheid ontstaat niet door één overtuiging
Dit is misschien wel de belangrijkste zin van dit hele artikel.
- Innerlijke verdeeldheid is niet het gevolg van een verkeerde overtuiging.
- Het is het gevolg van meerdere overtuigingen die tegelijkertijd een verschillende werkelijkheid proberen te creëren.
Dat verklaart waarom zoveel mensen het gevoel hebben dat ze tegelijkertijd vooruit willen én zichzelf tegenhouden.
Je wilt zichtbaar zijn…
…maar je wilt niet op de voorgrond staan.
Je wilt overvloed creëren…
…maar je gelooft dat geld spiritueel onbelangrijk is.
Je wilt duizenden mensen helpen…
…maar je bent bang dat mensen je niet begrijpen.
Je wilt een gezond bedrijf bouwen…
…maar je wilt niet commercieel overkomen.
Je wilt volledig vrij zijn…
…maar verlangt ook naar richting.
Geen van deze overtuigingen hoeft onwaar te zijn.
Maar samen kunnen ze een systeem vormen waarin je letterlijk tegelijkertijd gas geeft én op de rem staat.
En precies dát weerspiegelt de werkelijkheid.
Daarom blijven we sleutelen aan de buitenkant
Wanneer resultaten uitblijven, kijken we bijna automatisch naar de buitenwereld.
Misschien moet mijn prijs omlaag. Misschien moet mijn aanbod anders. Misschien moet mijn website beter. Misschien moet ik een andere doelgroep kiezen. Misschien moet ik mijn niche aanpassen.
Soms zijn dat waardevolle keuzes. Maar heel vaak verschuif je slechts van de ene overtuiging naar de andere.
Je verlaagt je prijs. En vervolgens ontstaat de overtuiging:
“Nu doe ik mezelf tekort.”
Je maakt je aanbod toegankelijker. En vervolgens ontstaat de overtuiging:
“Nu ben ik mijn authenticiteit kwijt.”
Je kiest voor een niche. En vervolgens ontstaat de angst:
“Nu sluit ik mensen uit of mis ik kansen.”
Aan de buitenkant lijkt er van alles te veranderen. Aan de binnenkant blijft de verdeeldheid intact.
De grootste spirituele valkuil
Hier wordt het interessant. Want ook spiritualiteit creëert overtuigingen.
Bijvoorbeeld:
- Verlangen komt uit het ego.
- Geld is niet belangrijk.
- Overgave betekent afwachten.
- Loslaten is beter dan creëren.
- Een bewust mens is niet ambitieus.
- Een spiritueel mens kiest niet voor het uitstralen van autoriteit.
Op zichzelf lijken deze uitspraken wijs. Totdat ze botsen met iets anders dat óók waar is.
- Je voelt een missie.
- Je wilt bouwen.
- Je wilt creëren.
- Je wilt leiding geven.
- Je wilt verantwoordelijkheid nemen.
En ineens ontstaan twee werkelijkheden in hetzelfde systeem. Niet omdat je niet bewust bent, maar omdat je overtuigingen elkaar zijn gaan tegenspreken.
Vrijheid zonder richting bestaat niet
Tijdens een mountainbiketocht viel ineens alles op zijn plek. Veel mensen beginnen aan persoonlijke ontwikkeling omdat ze zich vast voelen. En terecht. Maar zodra ze zich vrijer beginnen te voelen, ontstaat een nieuwe valkuil.
Ze durven zich nergens meer volledig aan te verbinden. Geen niche. Geen duidelijke richting. Geen aanbod. Geen commitment. Geen grenzen. Geen vorm. Want vorm voelt als beperking. En beperking voelt als teruggaan naar de oude gevangenis.
Maar precies daar gaat het mis.
Vrijheid zonder richting wordt uiteindelijk richtingloosheid. En richtingloosheid voelt misschien even bevrijdend…
…maar wordt uiteindelijk opnieuw een gevangenis.
De oorsprong is grenzeloos. Creatie heeft een vorm nodig.
Dit is misschien wel het inzicht dat voor mij alles samenbrengt. De oorsprong is onbegrensd. Bewustzijn kent geen grenzen. Liefde kent geen grenzen.
Maar creatie…
…heeft altijd een vorm nodig.
-
Een boek krijgt hoofdstukken.
-
Een schilderij krijgt een doek.
-
Een lied krijgt een begin en een einde.
-
Een bedrijf kiest een doelgroep.
-
Een retreat krijgt een datum.
-
Een jaarprogramma krijgt twaalf maanden.
Niet omdat de ziel begrensd is, maar omdat het leven zich alleen via een vorm kan uitdrukken.
Vorm is niet het tegenovergestelde van vrijheid. Vorm maakt vrijheid zichtbaar.
De zielsagenda vraagt niet om passiviteit
Misschien is dit wel de grootste misvatting. Sommige mensen wachten tot alles vanzelf ontstaat.
- “Als het de bedoeling is, komt het wel.”
- “Het universum zal het wel laten zien.”
- “Ik wil niets forceren.”
Maar het leven creëert niet buiten jou om. Het creëert dóór jou heen. En dat betekent dat jouw verantwoordelijkheid niet verdwijnt.
Juist niet.
Wanneer je voelt dat er iets door jou heen geboren wil worden…
…mag jij daar een vorm aan geven.
Niet vanuit controle, maar vanuit verantwoordelijkheid.
Inspiratie zonder handelen blijft potentie.
Een kanaal dat niets doorlaat, is geen kanaal.
De zielsagenda lost je overtuigingen niet op
Nog een misverstand. Veel mensen denken dat het volgen van hun ziel alle blokkades oplost. Mijn ervaring is anders.
De zielsagenda maakt je overtuigingen zichtbaar. Iedere stap richting je essentie legt bloot wat daar nog niet mee in overeenstemming is.
Juist daarom voelt groei soms zo confronterend. Niet omdat je de verkeerde weg bewandelt, maar omdat je jezelf steeds minder kunt voorliegen.
De ziel vraagt niet om perfectie, ze vraagt om eerlijkheid.
De verhouding bepaalt je werkelijkheid
We denken vaak dat één overtuiging ons leven bepaalt. Dat is volgens mij niet zo. De verhouding tussen al je overtuigingen bepaalt de kwaliteit van je innerlijke staat. En die innerlijke staat bepaalt vervolgens:
- Hoe je waarneemt.
- Hoe je communiceert.
- Hoe je liefhebt.
- Hoe je onderneemt.
- Hoe je leiding geeft.
- Hoe je creëert.
En uiteindelijk ook welke werkelijkheid zich ontvouwt.
Misschien is volwassen vrijheid iets heel anders
Misschien is vrijheid niet het tegenovergestelde van commitment. Misschien maakt een gezond commitment juist vrijheid mogelijk.
Je kunt vrij zijn in een huwelijk. Vrij zijn in een bedrijf. Vrij zijn binnen een missie. Vrij zijn binnen een niche. Vrij zijn terwijl je verantwoordelijkheid draagt. Vrij zijn terwijl je volledig kiest.
Dat is geen gevangenschap. Dat is volwassen vrijheid.
Waar innerlijke verdeeldheid verdwijnt, ontstaat richting
Misschien gaat persoonlijke ontwikkeling uiteindelijk niet over het verzamelen van betere overtuigingen. Misschien gaat het ook niet over het loslaten van zoveel mogelijk overtuigingen. Misschien gaat het over iets veel fundamentelers.
Steeds minder innerlijk verdeeld raken. Niet doordat je één kant kiest, maar doordat je ontdekt dat veel schijnbare tegenstellingen elkaar helemaal niet uitsluiten.
Je hoeft niet te kiezen tussen vrijheid of richting. Niet tussen zijn of doen. Niet tussen overgave of verantwoordelijkheid. Niet tussen spiritualiteit of ondernemerschap. Niet tussen liefde en begrenzing.
Werkelijke volwassenheid ontstaat wanneer die tegenstellingen elkaar niet langer bevechten, maar elkaar beginnen te versterken.
En misschien is dát uiteindelijk de diepste betekenis van innerlijke afstemming.
Want waar innerlijke verdeeldheid verdwijnt…
…ontstaat richting.
Waar richting ontstaat…
…ontstaat beweging.
En waar beweging ontstaat…
…kan jouw authentieke expressie eindelijk de vorm aannemen waarvoor zij altijd al bedoeld was.
