Het pad van de mens in een notendop….
Het zoeken naar de Heilige Graal is in veel tradities het symbool geworden om de spirituele zoektocht van de mens metaforisch te beschrijven.
De Heilige Graal zoeken we eerst buiten onszelf. In succes, prestatie, erkenning, materieel bezit, financiële rijkdom. In gezien worden, iets bereiken of iemand worden. Totdat je ontdekt dat je het daar niet vindt. En dan ontstaat vaak zo’n eureka-moment.
Ah, ik moet naar binnen.
De zoektocht verplaatst zich naar binnen
En daar begint het volgende hoofdstuk. Zelfkennis vergroten, innerlijk werk doen, trauma helen, beperkende overtuigingen aankijken, conditioneringen onderzoeken, patronen doorzien en programmeringen loslaten.
Je gaat meer voelen. Meer begrijpen. Je bewustzijn neemt toe. Je wordt vrijer en leert jezelf steeds beter kennen.
En toch. Al dat zoeken en nog steeds niet gevonden, tot het je begint te dagen. De Heilige Graal vind je niet buiten jezelf. En binnenin jezelf blijkt uiteindelijk ook niets verstopt te liggen wat je na voldoende graven eindelijk kunt opdiepen.
Dat wat je al die tijd zocht, was er namelijk altijd al.
De Heilige Graal is de zoeker zelf.
Jij.
En dat is nogal een verschil. Je hoeft de Graal niet langer te vinden. Je bent de Graal. En daarmee ben je niet klaar. Misschien stopt op dat moment wel het zoeken en kan het echte leven beginnen.
Want een Graal is een beker. Een beker kan ontvangen en iets dragen. Je kunt eruit drinken en je kunt eruit schenken. Dus de vraag verandert.
- Waar vul ik mezelf mee?
- Wat laat ik door mij heen stromen?
- Wat drink ik zelf?
- En wat schenk ik vervolgens uit?
Het elixer en het gif
Voorheen wist je misschien gewoonweg niet wanneer je beker volstroomde met het elixer van het eeuwige leven of wanneer je hem zelf vulde met puur gif. Want beseffen dat jij de Graal bent, betekent nog niet automatisch dat alles wat jij erin giet wijsheid is.
Je kunt jezelf prima vullen met angst, overtuigingen, wrok, gelijk willen krijgen, oude conditioneringen of de ideeën van anderen. En ja, zelfs met een prachtig spiritueel verhaal over hoe bewust en verlicht je inmiddels bent. En vervolgens schenk je dat met volle overtuiging uit als waarheid. Terwijl het in wezen gewoon puur gif kan zijn.
Je kunt je Graal vullen met leven, liefde, ervaring, ontmoeting, stilte, nieuwsgierigheid en waarachtigheid. Je kunt alles wat het leven je aanreikt werkelijk door je heen laten gaan, zonder onmiddellijk te hoeven bepalen wat het allemaal betekent.
Misschien gaat bewust leven uiteindelijk vooral over leren omgaan met de Graal die je bent. Te leren onderscheiden waarmee je jezelf vult. Te proeven wat er werkelijk door je heen stroomt. Te herkennen wanneer angst zich als wijsheid voordoet. Je beker weer leeg durven maken wanneer dat nodig is. Je door anderen laten voeden zonder klakkeloos hun waarheid over te nemen.
En misschien zelfs niet krampachtig proberen die Graal altijd maar zuiver te houden. Want voor je het weet hebben we gewoon weer een nieuwe zoektocht gecreëerd en moet je opeens de meest zuivere Graal worden. Ook vermoeiend.
Je leeft, je vult hem, je drinkt, je proeft en soms ontdek je:
Gadverdamme. Wat heb ik hier nou weer ingegooid?
Dan leeg je hem. Of je haalt eruit wat niet meer klopt. Je vult opnieuw en ondertussen gaat het leven gewoon door. Je schenkt, je deelt, je hebt lief, je onderneemt, je maakt fouten en je leert. Dat maakt de reis wat mij betreft een stuk menselijker dan het klassieke ontwikkelingsverhaal waarin ergens aan het einde de perfecte versie van jezelf staat te wachten.
Die versie ga je niet vinden, en gelukkig maar. De ontdekking dat jij de Heilige Graal bent, is het moment waarop je misschien eindelijk kunt ophouden jezelf als ontwikkelingsproject te behandelen.
Jouw persoonlijke ingrediënten
Hier wordt het nog interessanter. Je bent dus de Heilige Graal en die ziet er misschien prachtig goud uit, met allerlei ornamenten. Mooi vormgegeven. Indrukwekkend. Maar daar hoeft eigenlijk helemaal niet zoveel aandacht naartoe.
Wat je inschenkt, zelf drinkt en deelt met de wereld is veel belangrijker.
Stel je voor dat het hoofdbestanddeel van het drankje water is. Dat is er in overvloed en stroomt door je heen.
Zuiver water.
Alleen is zuiver water doorgeven niet wat jou uniek maakt. In wezen ontvangt iedere Heilige Graal (lees: ieder mens) precies datzelfde zuivere water.
Het zijn de ingrediënten die jij eraan toevoegt die de smaak bepalen.
Jouw smaak.
Je levensloop, je ervaringen, je talenten, je eigenaardigheden, je fascinaties, je humor, je manier van kijken, je taal, je vakmanschap, je gevoeligheid, je verlangens en je geschiedenis.
Dat alles mengt zich en daardoor ontstaat jouw smaak. Die smaak bepaalt ook voor een groot deel wie graag uit jouw Graal drinkt. Want lekker is natuurlijk nogal persoonlijk.
Onderscheidend vermogen
Daar gaat het volgens mij ook binnen ondernemerschap vaak mis. We zijn zo ontzettend druk met de vraag:
Hoe onderscheid ik mezelf?
Dan moet er een bijzondere methode komen, een scherpere positionering, een nog specifiekere niche, een mooier verhaal, een betere website, meer zichtbaarheid, slimmere marketing. Terwijl jouw drankje allang een smaak heeft.
Je hoeft die smaak misschien helemaal niet te bedenken. Je hebt hem vooral zelf steeds beter te leren proeven en vervolgens te durven laten proeven. En dat verandert ook iets aan marketing.
De aandacht verschuift van zoveel mogelijk mensen proberen te overtuigen dat jouw drankje lekker is, naar heel eerlijk laten proeven wat je schenkt. Dan kunnen de mensen die ervan houden je herkennen en vinden.
Want heel hard proberen iemand ervan te overtuigen dat jouw drankje lekker is terwijl diegene het gewoon nooit lekker gaat vinden…
Ja.
Dat is vrij zinloos.
Misschien houdt iemand gewoon niet van koffie
Stel dat jij koffie schenkt en iemand houdt niet van koffie. Dan kun je natuurlijk alles uit de kast trekken. Betere verpakking, mooiere woorden, testimonials, korting, urgentie. Nog een verkoopgesprek. Nog een bonus.
Maar misschien denkt die persoon gewoon:
Ik lust geen koffie.
Dan heb je helemaal geen marketingprobleem. Dan probeer je alleen het verkeerde mens jouw drankje in te praten. Hoe meer jouw koffie echt naar koffie smaakt, hoe makkelijker iemand kan zeggen: Nee dank je.
En hoe sneller een ander denkt: HELL YES! Dát wil ik.
Dat is afstoting. En daar is helemaal niets mis mee. Niet iedereen hoeft uit jouw Graal te drinken. Je hebt vooral de mensen te vinden die jouw smaak herkennen. En misschien nog mooier: mensen die door jouw smaak iets van hun eigen smaak gaan herkennen.
Door jou herinner ik iets van mij
Want daar zit voor mij een nog veel belangrijker stuk. De ander komt niet bij jou omdat jij iets bezit wat hij zelf niet heeft. Dat zou een behoorlijk vreemd uitgangspunt zijn.
Sander heeft de Graal. De klant niet. Dus kom maar bij Sander drinken.
Nee.
Die ander is zelf ook de Graal.
Alleen kan zijn water vertroebeld zijn geraakt door angst, overtuigingen, oude pijn, verwachtingen, jarenlang aanpassen of steeds opnieuw de smaak van anderen overnemen. En wanneer jij dan iets schenkt wat hem raakt, kan er iets gebeuren.
Hij proeft iets bij jou en denkt: Hé, dit ken ik.
Niet letterlijk jouw smaak of jouw ingrediënten. Er wordt iets in hemzelf wakker. Iets wat hij misschien al heel lang niet meer geproefd heeft. Door jouw beker even te delen, herinner je iemand aan zijn eigen ingrediënten.
Dat vind ik prachtig. Niet: hier is mijn recept, maak dit na of proef eens.
Wat doet dit met jou? Waar doet het je aan denken? Wat wordt er in jou wakker?
En maak vervolgens vooral je eigen drankje.
Dat is voor mij ook waar goede dienstverlening over gaat. Iets delen waardoor de ander zijn eigen smaak weer gaat herkennen.
En dan de modder
Want daar hebben we het nog niet eens over gehad. We gooien namelijk nogal eens zelf modder in onze Graal. Een negatieve gedachte. Een oordeel over iemand anders. Jaloezie, angst, twijfel, wrok, vergelijking, bewijsdrang, frustratie.
En het bijzondere is:
Op het moment dat jij modder naar iemand anders gooit, komt die modder eerst door je eigen Graal.
Dat oordeel over de ander zit in jou. Die jaloezie zit in jou. Die angst stroomt door jou. Die wrok proef jij.
En daarna drink je zelf gewoon weer uit diezelfde beker.
Dat vind ik nogal een confronterende.
Want alles wat je aan een ander schenkt, stroomt eerst door jou.
Ook in je bedrijf.
Je schrijft ermee, je verkoopt ermee, je neemt er beslissingen mee en je voert er gesprekken mee. Je geeft het door aan medewerkers, klanten en collega’s en neemt het vervolgens mee naar huis, naar je partner en je kinderen.
En ondertussen drink je het zelf de hele dag.
Dan gaat dit ineens over veel meer dan spiritualiteit. Het gaat over leiderschap, ondernemerschap, relaties, cultuur en hoe je überhaupt in het leven staat.
Weten dat je de Graal bent
En juist daarom stopt het verhaal niet op het moment dat je weet:
Ik ben de Heilige Graal.
Want weten dat je de Graal bent betekent nog niet dat je altijd doorhebt wat je erin giet.
Daar begint wat mij betreft het eigenaarschap. Steeds opnieuw leren waarnemen. Hé. Deze gedachte klopt eigenlijk helemaal niet.
- Deze overtuiging vertroebelt mijn water
- Deze angst doet zich voor als wijsheid
- Deze keuze maak ik omdat ik bang ben dat ik anders iets mis
- Hier probeer ik iemand te overtuigen die mijn drankje gewoon helemaal niet lekker vindt
- Hier ben ik mezelf alweer aan het aanpassen
- Hier voeg ik iets toe wat helemaal niet van mij is
En soms zie je dat onmiddellijk. Soms pas jaren later. Dat is ook leven.
Je blijft filteren
Je blijft het water filteren omdat je waarnemingsvermogen zich gedurende je leven verder verfijnt. Wat je vijf jaar geleden nog normaal vond, proef je vandaag misschien meteen. En iets waarvan je vandaag heilig overtuigd bent, kan over vijf jaar toch weer anders blijken te liggen.
Dat vraagt eigenaarschap, bewustzijn en de bereidheid om open te blijven staan voor nieuwe inzichten.
Want het gevaar van “Ik ben de Graal” en “Ik heb mijn eigen wijsheid” is natuurlijk dat je op een gegeven moment denkt dat alles wat uit jou komt automatisch wijsheid is. Dan word je gewoon eigenwijs. En voor je het weet arrogant. Of je besluit dat je niemand meer nodig hebt omdat alle antwoorden toch in jezelf zitten. Terwijl iemand anders soms heel goed kan proeven wat jij zelf al een tijdje niet meer proeft.
Dan zegt iemand: Sander, volgens mij zit daar iets in je beker wat niet helemaal fris meer smaakt.
En dan kan ik natuurlijk zeggen: Bemoei je met je eigen Graal.
Maar misschien kan ik ook even proeven. Verrek, je hebt een punt.
Eigen Wijsheid vraagt openheid
Dat is voor mij Eigen Wijsheid.
Je laat je voeden, spiegelen, inspireren en uitdagen. Je neemt wat een ander zegt serieus genoeg om het werkelijk te onderzoeken en blijft tegelijkertijd zelf proeven wat daarvan voor jou klopt.
Misschien ontdek je daardoor iets wat je zelf niet meer zag.
- Een ingrediënt dat je al jaren automatisch toevoegt
- Een smaak die helemaal niet van jou blijkt te zijn
- Of modder waarvan je inmiddels vergeten was dat je hem zelf in je beker had gegooid
Daar vindt bewustwording plaats, een uitnodiging om te verfijnen en doorrrrr…
En soms vergeet je het allemaal weer
Ook dat vind ik belangrijk om te zeggen. Want voor je het weet maken we ook hier weer een lineair spiritueel pad van.
Eerst zoek je buiten jezelf → Dan binnen jezelf → Dan ontdek je dat jij de Graal bent → Klaar → Diploma halen → Volgende.
Zo werkt het natuurlijk niet. Je kunt heel goed weten dat jij de Graal bent en het daarna gewoon weer vergeten.
Er gebeurt iets. Je bedrijf loopt anders dan je wilt. Iemand wijst je af. Je raakt onzeker. Je relatie schuurt. Je verliest iemand. Er ontstaat succes. Ook succes kan behoorlijk veel ruis veroorzaken. En voordat je het weet ga je toch weer buiten jezelf zoeken. Naar bevestiging, erkenning of iemand die weet wat jij moet doen.
Of je duikt opnieuw helemaal naar binnen.
- Nog een blokkade
- Nog een trauma
- Nog een overtuiging
- Nog iets helen
- Nog iets oplossen
En ergens onderweg komt dan weer zo’n moment.
O ja.
Shit.
Ik ben alweer op zoek naar die Graal.
Terwijl ik hem zelf ben.
Je bent nooit terug bij af
En dan begint het weer. Alleen voelt ‘opnieuw beginnen’ eigenlijk niet eens als de juiste omschrijving, want je bent niet dezelfde mens als de vorige keer dat je dit ontdekte. Je hebt ondertussen geleefd, geproefd, gedeeld, fouten gemaakt en bijgeleerd. Je smaak is verfijnd en je waarneming ook.
Ontwikkeling krijgt daarmee voor mij steeds minder de vorm van een reis naar een eindbestemming. Het is een leven waarin je jezelf steeds opnieuw kunt herinneren als vertrekpunt.
Ik ben.
Vanuit d’Oorsprong.
En van daaruit kun je iedere keer weer kijken naar wat je vandaag toevoegt, wat je achterwege laat, wat je zelf drinkt, wat je deelt en met wie je jouw beker wilt delen.
Wat schenk jij aan de wereld?
Misschien is bewust leven uiteindelijk helemaal niet zo ingewikkeld. Je hoeft niet je hele leven op zoek naar een andere Graal en je hoeft van jouw Graal ook niet de mooiste van allemaal te maken.
Al dat goud en die ornamenten zijn leuk, maar uiteindelijk gaat het om wat erin zit.
- Wat je zelf drinkt
- Wat je laat vertroebelen
- Welke persoonlijke ingrediënten je steeds meer durft toe te voegen
- Met wie je jouw beker deelt
- En wat je vervolgens aan de wereld schenkt
Want misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste wat er kan gebeuren.
Iemand proeft iets bij jou en herinnert zich zichzelf. Zijn eigen smaak. Zijn eigen ingrediënten. Zijn eigen Graal. En dan valt er eigenlijk niets meer te vinden. Er valt vooral nog ontzettend veel te leven.
